درخواست های مکرر در حالی از سوی رییس جمهور کرزی به منظور تعجیل و تسریع در روند انتقال قدرت صورت می گیرد که به باور بسیاری از ناظران، اولویت اصلی و مهم در این روند، تامین مشروعیت رییس جمهوری است که قرار است جانشین آقای کرزی شود.حامد کرزی؛ رئیس جمهور در دیدار با استادن دانشگاه کابل، بار دیگر بر انتقال قدرت در حد اکثر دو هفته آینده تاکید کرد.براساس اعلامیه ای که از سوی دفتر ریاست جمهوری او گفته است: طولانی شدن روند انتخابات، تاثیر منفی بر زندگی مردم داشته و هرچه زود تر باید به فرجامی برسد.آقای کرزی با اشاره به توافق اخیر میان اشرف غنی و عبدالله در حضور جان کری گفته که امیدوار است این توافق به خاطر منافع بزرگتر مردم و با توجه به وضعیت کنونی هرچه زودتر نتایج عملی را در پی داشته باشد و سبب نهایی شدن روند انتخابات شود.آقای کرزی همچنین از سیاسیون افغانستان خواسته دین خود را نسبت به مردم ادا کنند و به خواست مردم که تامین وحدت ملی است توجه کنند، نهادهای دولتی و حکومتی را تقویت و منافع مردم را پاسبانی کنند.موعد قانونی کار آقای کرزی در اول جوزا ۱۳۹۳ به پایان رسید؛ اما روند طولانی انتخابات سبب شد که او حدود سه ماه بیشتر از موعد قانونی خود در قدرت باقی بماند.این درخواست های مکرر در حالی از سوی رییس جمهور کرزی به منظور تعجیل و تسریع در روند انتقال قدرت صورت می گیرد که به باور بسیاری از ناظران، اولویت اصلی و مهم در این روند، تامین مشروعیت رییس جمهوری است که قرار است جانشین آقای کرزی شود.ناظران می گویند که انتظار اولیه از آقای کرزی به عنوان فردی مسلط بر همه امور و مسئول رسیدگی به وضعیت جاری در کشور این است که ابتدا از تمامی امکانات و صلاحیت هایی که در اختیار دارد، در راستای تامین انتظارات مردم، صیانت از آرای پاک آنان، نجات و پاسبانی از دموکراسی و مردم سالاری، پرهیز از خودکامگی، قوم گرایی و پایان دادن به تلاش های غیر مشروع از مجاری دولت و حکومت به منظور به کرسی نشاندن مهره مورد نظر استفاده کند؛ تا به این ترتیب، زمینه برای انتقال قدرت به رییس جمهوری که لزوما می بایست از مشروعیت حد اکثری برخوردار باشد فراهم گردد.به عقیده کارشناسان، رییس جمهور این توانایی را دارد که به منظور پایان دادن به تمامی شبهات و پرسش ها، زمینه های مساعدی را برای رسیدگی عادلانه به ادعاهایی که در قبال تقلب گسترده و سازمان یافته در انتخابات مطرح شده است فراهم نماید و به این ترتیب، بخشی از بن بست سیاسی ای که پس از انتخابات شکل گرفت را بشکند؛ اما به باور منتقدان رییس جمهور، او کار زیادی در این زمینه انجام نداده و حتی موضع گیری های بعدی او در حمایت از ضیاء الحق امرخیل و همچنین سکوتش در قبال انتشار نوار صوتی وی و معاون دوم خود او در رابطه به تقلب های سازمان یافته در انتخابات، اوضاع را پیچیده تر کرد و او را که قرار بود در رقابت های انتخاباتی، بیطرف واقع شود و تنها مسئولیت مهم و ملی اش که برگزاری یک انتخابات فراگیر، شفاف، سراسری و مردمی بود را ادا نماید، عملا به یکی از اطراف اصلی دعاوی و تنش های انتخاباتی تبدیل کرد.اکنون نیز این خواسته او که سیاسیون کشور باید دین خود را در قبال مردم ادا کند و وحدت ملی را تامین نموده و حکومتی تشکیل دهند که مبتنی بر منافع ملی باشد، از دید بسیاری از منتقدان، پیش از همه، بر خود او صادق است و این رییس جمهور است که برای ایجاد چنین حرکت خیرخواهانه ملی، اولین گام را بردارد و به این ترتیب، در ۱۳ ریاست جمهوری اش، یک عملکرد قابل دفاع و ستایش برانگیز از خود به یادگار بگذارد.تعیین ضرب الاجل و اولیتماتوم های گاه به گاه به نامزدهای ریاست جمهوری برای انتقال قدرت، شاید برای دفاع از وضعیت مردم و تلاش برای بهبود این وضعیت رو به وخامت و متاثر از تنش های انتخاباتی، لازم باشد؛ اما بدون شک، این همه آنچیزی نیست که از رییس جمهور انتظار برده می شود.او مهم تر از این مسئولیت، مسئولیت دیگری دارد و آن، تامین مشروعیت حد اکثری رییس جمهور و دولت آینده است؛ مشروعیتی که اکنون بنا به دلایلی که همه می دانند به شدت مخدوش و مغشوش شده است و به اعتماد ملی نسبت به دولت و رییس جمهور آینده از هم اکنون به گونه جدی، آسیب زده است.