| عفو بین الملل در گزارش تازه خود اعلام کرده است که تلفات غیرنظامیان در افغانستان در یکسال گذشته، به بلندترین سطح رسیده است.براساس این گزارش که حوادث سال ۲۰۱۲ را بررسی کرده، بیش از ۲۷۰۰ غیرنظامی در خشونت های افغانستان در جریان سال ۲۰۱۲ کشته و ۴۸۰۰ نفر دیگر زخمی شده اند.عفو بین الملل می گوید که مسئول ۸ درصد این کشتار نیروهای خارجی به رهبری ناتو و نیروهای طرفدار دولت افغانستان بوده و متباقی در اثر حملات شورشیان کشته شده اند.گزارش نوشته که لایحه رهبری طالبان در سال ۲۰۱۰ که از جنگجویان این گروه خواسته بود غیرنظامیان را هدف قرار ندهند، بی نتیجه مانده است و بیشتر غیرنظامیان قربانی حملات آنها می شوند.این سازمان همچنین گزارش کرده که در زندانهای افغانستان هنوز زندانیان مورد بدرفتاری و شکنجه قرار می گیرند؛ اما افزوده که دولت افغانستان برای جلوگیری از این وضعیت تلاش هایی را انجام داده است.این گزارش همچنین گفته که دولت افغانستان در سال ۲۰۱۲ تلاش کرده کنترل بیشتری بر کارهای رسانهای و روزنامه نگاران اعمال کند. این گزارش گفته که شماری از روزنامه نگاران از سوی مقامات رسمی و همچنین گروه های مسلح غیرمسئول تهدید شده اند.این در حالی است که افغانستان اکنون در مرحله یک گذار مهم قرار دارد و در صورتی که آمارهای موجود در این گزارش با واقعیت های جاری همخوانی داشته باشد می توان نتیجه گرفت که وضعیت امنیتی در افغانستان به بدترین مرحله خود رسیده است؛ زیرا شاخص سنجش ناامنی و امنیت، مردم یک سرزمین است؛ نه نیروهای امنیتی داخلی و خارجی و یا مقامات ارشد دولتی؛ زیرا آنان به هر نحو ممکن امنیت شان تامین خواهد شد؛ اما این مردم اند که باید احساس امنیت و آرامش کنند و مال و جان و کار و اشتغال شان در امنیت باشد.از سوی دیگر این درست است که در گزارش عفو بین الملل، طالبان مسئول بیش از ۹۰ درصد ناامنی ها و کشتار غیرنظامیان عنوان شده و تصریح گردیده است که توصیه رهبران این گروه در راستای پرهیز از هدف قرار دادن غیرنظامیان، موثر واقع نشده است؛ اما بخشی از مسئولیت این امر، مستیقما به نیروهای دولتی و خارجی برمی گردد؛ زیرا اول اینکه طالبان به هیچ عهدی متعهد نیستند و نمی توان آن گروه را به مثابه گروهی پایبند به کنوانسیون های بین المللی در زمینه حقوق جنگ و حفاظت از جان غیرنظامیان در نظر آورد و انتظار داشت که آنان در جریان جنگ هایی که راه اندازی می کنند تمامی این حقوق و معاهدات را یک به یک رعایت نموده و نسبت به آنها التزام عملی داشته باشند.از سوی دیگر، نفس جنگی که آنها در افغانستان علیه دولت، نیروهای امنیتی و مردم این کشور راه اندازی کرده اند، غیرقانونی و غیرملی است و در راستای منافع کشورهای بیگانه ای می باشد که آنها را سازمان داده و به جبهات جنگ به این کشور گسیل می دارند؛ بنابراین، از چنین جریانی به هیچ وجه نمی توان امید داشت که نسبت به حفاظت از جان مردم بی گناه غیرنظامی در افغانستان، حساس و متعهد باشد.اما این قاعده را نمی توان در مورد دولت، نیروهای امنیتی داخلی و خارجیان به کار برد؛ زیرا این نیروها با شورشیان و تروریست ها مبارزه می کنند؛ بنابراین مسئول اصلی حفاظت از جان غیرنظامیان و تامین امنیت آنها نیز همین نیروها هستند.بر این اساس و برپایه این گزارش تازه سازمان عفو بین الملل، انتقاد اصلی در زمینه ناامنی ها و تلفات غیرنظامیان، متوجه نیروهای خارجی است؛ زیرا این گزارش نشان می دهد که این نیروها در مبارزه خود با تروریزم یا صادق نیستند و یا حتی اگر صداقت لازم را هم داشته باشند، موفق نبوده و ناکام مانده اند.بنابراین می توان نتیجه گرفت که افغانستان در آستانه گذاری مهم در عرصه های سیاسی و امنیتی، با بدترین وضعیت در زمینه حفاظت از جان غیرنظامیان و در کل اوضاع امنیتی مواجه است و این امر، مسئولیت دولت و نیروهای امنیتی را طی سال های آتی سنگین تر می سازد؛ افزون بر آنکه نشان می دهد که نیروهای خارجی نیز در ماموریت خود در افغانستان، ناکام بوده اند؛ زیرا پس از ۱۱ سال حضور سنگین نظامی، گزارش های رسمی، حاکی از بدتر شدن اوضاع است. |  |
↧
معیار سنجش امنیت و ناامنی چیست؟
↧
