| علیرغم فرارسیدن ضرب الاجل تعیین شده در روز دوشنبه، دولت اوکراین و جدایی طلبان هنوز عقب کشیدن سلاح های سنگین از خطوط مقدم جنگ را شروع نکرده اند.دوطرف پس از به اجرا گذاشته شدن تازه ترین آتش بس دو روز وقت داشتند عقب کشیدن این سلاح ها را شروع کنند.دولت گفت تا زمانی که آتش نبردها در شهر تحت محاصره دبالتسف فروکش نکرده عقب نشینی نخواهد کرد.جدایی طلبان هم می گویند که موافقتنامه آتش بس در مورد این شهر صدق نمی کند چون تحت محاصره است.آنها به نیروهای دولتی اوکراین که در آنجا تحت محاصره هستند یک راه امن برای خروج از شهر پیشنهاد کرده اند.فرانسه، آلمان و امریکا نسبت به ادامه نبردها در منطقه ابراز نگرانی کرده اند.فرماندهی ارتش اوکراین گفت که شورشیان هوادار روسیه از اوایل یکشنبه ۱۱۲ حمله عمدتا در اطراف دبالتسف انجام داده اند.شورشیان نیروهای دولتی را متهم به گلوله باران فرودگاه دونتسک می کنند.به این ترتیب، یک امر مسلم به نظر می رسد و آن اینکه آتش بس به دست آمده در شرق اوکراین که اخیرا در نشستی با حضور سران کشورهای روسیه، فرانسه، آلمان و اوکراین در مینسک؛ پایتخت بلاروس به دست آمد بسیار شکننده و نامطمئن است. به تعبیر دیگر، آتش بس کنونی روی گسل جنگ برگزار شده است و این غیر قابل اطمینان و شکننده بودن آن را بیشتر نمایان می کند.از سوی دیگر، نشانه ای از کاهش تنش میان شرق و غرب نیز به چشم نمی خورد؛ تنشی که جنگ جاری در اوکراین، تنها بهانه ای برای تشدید آن بوده است؛ نه نقطه آغاز آن.تفاوت زیادی میان این دو مفهوم وجود دارد.اگر جنگ اوکراین، نقطه شروع تنش سنگین کنونی میان شرق و غرب باشد که پس از پایان جنگ سرد، بی سابقه توصیف می شود، در آن صورت، این انتظار نیز ناموجه نیست که با فروکش کردن تنش، برقراری آتش بس و آغاز یک روند سازش و صلح در شرق اوکراین میان مخالفان جدایی طلب و دولت کییف، باید روابط شرق و غرب نیز به حالت عادی بازگردد، تحریم های غرب و روسیه علیه همدیگر از میان برداشته شود و تخاصم و دشمنی و دوگانگی، جای خود را همکاری و شراکت در مسایل مهم بین المللی بدهد؛ اما این در حال حاضر و به رغم به دست آمدن توافق مینسک، یک خواب و خیال خوش بینانه بیش نیست.روسیه و غرب بر سر مسایل فراوانی باهم مشکل، اختلاف و رقابت دارند؛ چیزی که در مسایلی مانند اوکراین، بحران سوریه و... آشکارا به صورت دشمنی های واقعی و بی پرده، ظاهر شده است.مشکل از آنجا آغاز شده است که روسیه دیگر نمی تواند یکه تازی نظامی و استراتژیک غرب در هر نقطه از جهان که بخواهد را تحمل کند.پوتین در حال صف آرایی نظامی برای احیای قدرت روسیه و برقراری یک توازن استراتژیک در مقابل بلوک غرب در جهان است.بربنیاد آمارهای منتشر شده، با وجود آنکه به دلیل سقوط قیمت نفت و در پی آن، کاهش شدید ارزش روبل؛ پول ملی روسیه، هزینه های ملی روسیه در زمینه توسعه اجتماعی و امور غیر نظامی به شدت کاهش یافته، بر میزان بودجه نظامی این کشور به نحو بی سابقه ای افزوده شده است. بودجه نظامی روسیه در سال ۲۰۱۵ تا ۳۳ درصد افزایش یافته است. افزون بر اینکه این کشور، همچنان بزرگترین زرادخانه تسلیحات هسته ای جهان را نیز دارد و قرار است در سال ۲۰۱۵ میلادی آن را بیشتر از پیش گسترش دهد.جنگنده های استراتژیک سوخو تی-۵۰ روسیه نیز که اولین جنگنده های پنهانکار روسیه و پیشرفته تر از موارد مشابه در گذشته است، در مقیاسی وسیع تر تولید خواهند شد.تولید تانک های سنگین و توسعه نیروی زمینی از دیگر برنامه های روسیه در بخش نظامی در سال جاری میلادی است.همچنین بربنیاد گزارش ها، یک فرماندهی جدید در ارتش روسیه به منظور عملیات نظامی و ایجاد پایگاه در قطب شمال ایجاد شده است؛ چیزی که نشانگر تلاش مسکو برای گسترش دامنه سرزمین های تحت سلطه اش در جهان است.گمان می رود قطب شمال از منابع عظیم نفت و گاز برخوردار باشد و روسیه در پی استیلای انحصاری بر این منابع است.روسیه در حال حاضر، ۴.۲ درصد درآمد حاصل از تولید ناخالص ملی خود را صرف امور نظامی می کند؛ این در حالی است که امریکا فقط ۳.۷ درصد درآمد حاصل از تولید ناخالص ملی اش را صرف امور نظامی می کند.بنابراین، آیا بازهم باید انتظار داشت که حتی برقراری یک آتش دایمی و مستحکم که غیر محتمل ترین انتظار در حال حاضر است می تواند تنش میان شرق و غرب را کاهش دهد؟ |  |
↧
اوکراین، آتش بس روی گسل جنگ
↧
