اشرف غنی، رییس جمهور اعلام کرده که برای حل مشکلات مهاجران باید برنامه ای منسجم که شامل اقدامات کوتاه مدت، میان مدت و درازمدت است روی دست گرفته شود.او روز سه شنبه در دیدار با مقامات وزارت مهاجران و عودت کنندگان و نهادهای تمویل کننده و همکار گفت که در جلسه آینده کابینه مسائل مربوط به چگونگی حل مشکلات مهاجران مورد بررسی قرار میگیرد.او تاکید کرد که ابتدا باید تلاش شود که مهاجران افغان در کشورهای همسایه مورد آزار و اذیت قرار نگیرند.این گفتههای آقای غنی در حالی بیان شده که بر اساس گزارشهای تازه هزاران مهاجر در ماه جنوری سال جاری میلادی از ترس اذیت و آزار پولیس پاکستان از این کشور به افغانستان برگشتهاند.آزار و اذیت و اخراج اجباری مهاجران افغان از پاکستان پس از حمله طالبان پاکستانی به مکتبی در پیشاور صورت میگیرد.دولت افغانستان نیز اعلام کرده که قرار است برای بررسی وضعیت مهاجران افغان در پاکستان هیاتی به این کشور سفر کند.این موضع گیری آقای غنی، امیدها به توجه به وضعیت مهاجران افغان مقیم های کشورهای دیگر را هرچند دیر، افزایش داده است.پیش از این به نظر می رسید حکومت وحدت ملی، از یاد برده است که براساس آمارهای رسمی، بیش از پنج میلیون جمعیت کشور در خارج نیز وجود دارند و این توده عظیم از جمعیت افغانستان را کاملا نادیده گرفته و برای توجه به وضعیت آنها، حل مشکلاتت، رفع نگرانی ها، مسایل، موانع و عواملی که در برابر احقاق حق آنها بر پایه کنوانسیون ها و عهدنامه های رسمی بین المللی در حوزه حقوق مهاجرت وجود دارد، هیچ برنامه ای ندارد.اگرچه از یاد نمی بریم که آقای غنی در یکی از نخستین نطق های رسمی خود به عنوان رییس جمهور افغانستان در یک جمله کوتاه یادآور شد که افغانستان بدون مهاجرین، کامل نیست؛ اما گذشته از این اشاره گذرا، پس از آن، توجه زیادی به این عرصه نشد؛ به گونه ای که بسیاری از ناظران به این نتیجه رسیدند که حکومت وحدت ملی، تمام توان و توجه خود را بر دستیابی به راه حلی برای تامین صلح با طالبان و دیگر گروه های در حال جنگ با دولت، معطوف و متمرکز کرده و به دیگر عرصه ها و مسایل ملی، توجهی ندارد.با این حال، با افزایش انتقادهای رسانه ای و منتقدان از وضعیت اسفبار مهاجران افغان در پاکستان و شرایط شدیدا غیر انسانی که پس از حمله ماه دسامبر بر یک مکتب نظامی در پیشاور برای آنها به وجود آمده است، به نظر می رسد کم کم صدای اعتراض ها به گوش ارگ نشینان و سران حکومت وحدت ملبی نیز رسیده و آنها را واداشته است؛ تا در جلسه آینده شورای وزیران، بهبود وضعیت مهاجران را در دستور کار قرار دهند.اما این بدون شک، کافی نیست؛ زیرا مشکلات مهاجران فراتر از وعده هایی است که تنها مصرف رسانه ای و سیاسی داشته و به هدف کاهش فشار افکار عمومی و توجیه سهل انگاری های انجام گرفته در این زمینه صورت گرفته باشد.همان گونه که آقای غنی نیز اشاره کرده است، حل این معضل، نیاز به سه نوع برنامه ریزی دارد: کوتاه مدت، میان مدت و درازمدت.در کوتاه مدت، حکومت وحدت ملی، وظیفه دارد که در کنار پیشبرد گفتگوهای صلح با طالبان و توجه همه جانبه به بهبود رابطه با پاکستان، از حقوق میلیون های مهاجر افغان مقیم آن کشور نیز به درستی، مسؤولانه و بر پایه کنوانسیون های بین المللی و قراردادهای دوجانبه، دفاع و صیانت نماید و اجازه ندهد اسلام آباد به بهانه تامین امنیت و مبارزه با تروریزم، عرصه را به صورت غیر قانونی و غیر انسانی، بر مهاجرانی تنگ کند که هیچ نسبتی با تروریزم پاکستانی ندارند.بی توجهی به وضعیت مهاجران افغان مقیم پاکستان اگر به مثابه بخشی از هزینه حکومت برای بهبود رابطه با پاکستان در برابر میانجیگری آن کشور در مذاکرات صلح با طالبان باشد، یک اجحاف بزرگ و نابخشودنی است.در میان مدت نیز می بایست، تسهیلات و زمینه هایی فراهم شود؛ تا مهاجران بتوانند رضایتمندانه و با میل و رغبت خود به کشور برگردند؛ بدون آنکه در این روند، چیزی بر آنها تحمیل شود یا چیزی را از دست بدهند.در بلندمدت هم دولت مسؤولیت دارد که زمینه بازگشت همه مهاجران را به کشور از همه جهات شامل امنیت، معیشت، کار، تحصیل، بهداشت و درمان، مصونیت های اجتماعی و حقوقی، خدمات عمومی و... فراهم کند. کشورهای همسایه و منطقه، خانه دوم ما نیست و نمی توان به آن به مثابه اقامتگاه های دایمی نگاه کرد؛ بنابراین، باید به بازگشت فکر کرد.با اظهارات تازه آقای غنی، اکنون انتظار می رود استراتژي کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدتی که او قول آن را داده است، به زودی تدوین و بلافاصله به مرحله اجرا گذاشته شود.